Kara Gözlüm

Kalınca yanlız başıma
Hep sen gelirsin aklıma
Ne olurdu sanki
Mevlam seni bana yazsaydı
Sana mutlu bir hayat
Çiçeklerle dolu bir Aşk
Sadece Mutluluktan akan
Gözyaşları verirdim
Dünyaya yine gelseydim
Arar aşkını bulurdum
Yıllar Geçtikçe
Aşkının acı özlemini
Daha çok tadıyorum
Olsun kara gözlüm
Ben hep senin hasretinle
Ömrümü tüketiyorum
Hem de acımasızca

Giderim Bu Şehirden Seszice

Eğer gidersen bir dönencenin ortasında
Kara kışa teslim olmuşcasına üşür bedenim
Anıların Ağırlığı altında
Taş kaldırımlar gibi ezilir yüreğim
Her gün ağlarım bilmelisin ama seni
Ne kadar seversem seveyim affedemem
İçime sindiremem gidişini
Önce ellerini unuturum
Sonra bahar kokulu saçlarını
Hayalin ölürken gözlerimde
Bu Şehirden giderim SESSİZCE

En Yakın Arkadaşım Bastonum

Buyrun;
Dedemin İçinden Akanlar


Çocukluk Çağı
Okul Çağı
Gençlik Çağı
Askerlik Çağı
Derken Evlenme Çağı
Daha sonra Yaşılık Çağı
Dönüp arkama bakıyorum
"Ne çabuk geçmiş yıllar" Diyorum

Basamakları 4'er 5'er atlarken
Halime bakıyorum
"Ben böylemiydim" Diyorum
Ağlamak geliyor içimden
Dönüp arkama bakıyorum
"Ne çabuk Geçmiş Yıllar"Diyorum
Bana soruyorlar
"Amca tevvelüt Kaç?
"Sen tahmin et" Diyorum
Yetmiş mi yetmişbeş mi " Diyorlar
"Bilemedin" Diyorum
"Tevvelüt 1928 yani 82'yi bitiriyorum" 
Dönüp Arkama bakıyorum
"Ne çabuk geçmiş yıllar" Diyorum
Şimdi İse Damadımın
Bana Armağan ettiği
En yakın Arkadaşım Baston